++++กลับมาอีกครั้ง
กลับมาอีกครั้ง หลังจากหายไปเลย นานมาก
ไม่รู้ว่าจะมีใครจำไดอารี่ของตุ๊กตาได้บ้าง
คงแทบจะไม่มีแล้วล่ะเนอะ
เหอะๆ
คิดถึงสตอรี่ไทยเหมือนเดิม แค่อะไรหลายๆอย่างทำให้ตุ๊กตาไม่ได้เข้ามาอัปได
ตอนนี้ชีวิตมีความสุข แบบหวานๆขมๆ
มีแฟนแล้ว เป็นผู้ชาย
แฟนมันเริ่มมาจากคำว่าเพื่อนน่ะ คนนี้
ตุ๊กตารู้สึกดีว่ะ กับคนๆนี้
แต่ตุ๊กตาไม่รู้ว่าเค้ารู้สึกดีกับตุ๊กตามากแค่ไหน
ถ้าใครเคยอ่านไดอารี่ตุ๊กตามาก่อน จะรู้ว่าตุ๊กตาเป้นคนขี้วีน
ขี้หึง ขี้น้อยใจ ขี้บ่น เจ้าอารม น่ารำคาญ จู้จี้จุกจิก สารพัดเลย
แต่ความกลัว คำว่ากลว มันทำให้ตุ๊กตาไม่พูด สิ่งที่ตุ๊กตาคิด
เพราะกลัวว่าเค้าจะรำคาญ กลัวจะโกรธ กลายเป้นคนเก็บ
เก็บเท่าที่เก็บได้ ทั้งที่จริงๆแล้วมันแทบจะวีนซะให้ได้
ตุ๊กตาผิดมั๊ย ที่กลายเป็นคนแบบนี้
หรือประสบการมันสอนให้ทำแบบนี้
ยอมมากๆ ก็กลัวเค้าได้ใจเกิน กลัวเหลิง
ไม่ยอมก็กลัวรำคาญ ไม่รู้จำเอายังไงดี
มีความสุขที่ได้คุย ได้พบ ได้ใกล้ชิด
แต่ก็ทุกเพราะความไม่แน่ใจในตัวเค้าที่ว่า
เค้าคิดจะคบเราเล่นๆหรือจริงๆกันแน่
ยังคงสับสน ยังคงไม่เข้าใจอยู่เหมือนเดิม
คงต้องให้เวลาช่วยตอบแล้วล่ะ
ขอเถอะ ขอให้เวลาเดินช้าๆ
อยากให้เวลาดีๆแบบนี้อยู่กับชั้นนานๆ
อย่าเพิ่งรีบเดินจากไปเหมือนกับที่เคยผ่านมาทุกคน
อย่าเดินเร็วนะ.........
ขอร้อง
ถ้าวันนึงเค้าได้เข้ามาอ่าน ขอให้เค้าเข้าใจแล้วกันนะ
ไม่รู้ว่าจะมีใครจำไดอารี่ของตุ๊กตาได้บ้าง
คงแทบจะไม่มีแล้วล่ะเนอะ
เหอะๆ
คิดถึงสตอรี่ไทยเหมือนเดิม แค่อะไรหลายๆอย่างทำให้ตุ๊กตาไม่ได้เข้ามาอัปได
ตอนนี้ชีวิตมีความสุข แบบหวานๆขมๆ
มีแฟนแล้ว เป็นผู้ชาย
แฟนมันเริ่มมาจากคำว่าเพื่อนน่ะ คนนี้
ตุ๊กตารู้สึกดีว่ะ กับคนๆนี้
แต่ตุ๊กตาไม่รู้ว่าเค้ารู้สึกดีกับตุ๊กตามากแค่ไหน
ถ้าใครเคยอ่านไดอารี่ตุ๊กตามาก่อน จะรู้ว่าตุ๊กตาเป้นคนขี้วีน
ขี้หึง ขี้น้อยใจ ขี้บ่น เจ้าอารม น่ารำคาญ จู้จี้จุกจิก สารพัดเลย
แต่ความกลัว คำว่ากลว มันทำให้ตุ๊กตาไม่พูด สิ่งที่ตุ๊กตาคิด
เพราะกลัวว่าเค้าจะรำคาญ กลัวจะโกรธ กลายเป้นคนเก็บ
เก็บเท่าที่เก็บได้ ทั้งที่จริงๆแล้วมันแทบจะวีนซะให้ได้
ตุ๊กตาผิดมั๊ย ที่กลายเป็นคนแบบนี้
หรือประสบการมันสอนให้ทำแบบนี้
ยอมมากๆ ก็กลัวเค้าได้ใจเกิน กลัวเหลิง
ไม่ยอมก็กลัวรำคาญ ไม่รู้จำเอายังไงดี
มีความสุขที่ได้คุย ได้พบ ได้ใกล้ชิด
แต่ก็ทุกเพราะความไม่แน่ใจในตัวเค้าที่ว่า
เค้าคิดจะคบเราเล่นๆหรือจริงๆกันแน่
ยังคงสับสน ยังคงไม่เข้าใจอยู่เหมือนเดิม
คงต้องให้เวลาช่วยตอบแล้วล่ะ
ขอเถอะ ขอให้เวลาเดินช้าๆ
อยากให้เวลาดีๆแบบนี้อยู่กับชั้นนานๆ
อย่าเพิ่งรีบเดินจากไปเหมือนกับที่เคยผ่านมาทุกคน
อย่าเดินเร็วนะ.........
ขอร้อง
ถ้าวันนึงเค้าได้เข้ามาอ่าน ขอให้เค้าเข้าใจแล้วกันนะ
